Afstand nemen

Ik geef het toe, ik ben nogal conservatief. Ik heb graag dat alles bij het oude blijft. Ik ben dan ook iemand die niet snel iets zal weggooien. Een krant: kan later verwerkt worden in papier-maché. Oude tijdschriften: kan ik zelfs kaartjes van knutselen. Prullen allerhande worden gesorteerd, want dit zou toch kunnen gebruikt worden in een ketting en dat als versiering voor een pakje. Het zit in de familie dat verzamelen, gelukkig hebben we een hele grote (volle ) zolder.
Aangezien ik op een peda zit waar we maar voor tien maanden huren, moeten mijn spullen dan ook weer elke zomer naar huis verhuisd worden. En elk jaar slaag ik er natuurlijk in het aantal dozen toch met een stuk of twee, drie te laten aangroeien. Dit jaar bleek echter dat mijn kleren slecht met veel geduw en getrek in mijn kast pasten. Tijd om van mijn hart een steen te maken. Na een paar uurtjes sorteren is mijn kleerkast toch een vuilniszak kleren lichter. En is mijn papa weer een zak met vodden rijker, want weggooien daar doen wij niet aan mee ten huize Garnier! Oh, misschien moet ik nog snel de risten en knopen gaan recupereren!